Genade is geen beloning voor wie het goed doet, maar een reddingslijn voor wie wegrent. Wat doe je als God je iets vraagt waar je niet op zit te wachten? In deze christelijke boodschap van Huis van David neemt Koos Duivenvoorde je mee door het Bijbelboek Jona. Ook wie niet gelovig is, herkent misschien iets van Jona: de neiging om verantwoordelijkheid te ontlopen, zeker als het om lastige mensen of ongemakkelijke opdrachten gaat. Jona krijgt van God de opdracht om in Nineve te waarschuwen, maar hij vindt dat volk het niet waard. Hij stapt in een schip naar Tarsis, weg van God. Dan steekt een storm op, Jona wordt overboord gegooid en door een grote vis opgeslokt. In die diepte bidt hij en ontdekt hij dat God hem niet loslaat. Wat hij ontvangt, is geen straf maar een tweede kans. Later gaat Jona alsnog naar Nineve, en tot zijn verbazing bekeert de stad zich. Toch is Jona niet blij. Hij had in de vis genade ontvangen, maar hij wordt boos wanneer God dezelfde genade schenkt aan de mensen van Nineve. Hij had zelf genade nodig om te overleven, maar hij wilde die genade niet doorgeven. Koos Duivenvoorde legt de link naar Jezus, die over het teken van Jona spreekt: zoals Jona drie dagen in de vis was, zou Jezus drie dagen in het graf verblijven en opstaan. De kern van de boodschap is helder: het leven draait niet om mijn ik, maar om Gods liefde die verder reikt dan onze grenzen.